ការរៀបចំសម្រាប់ការមុជទឹកថតរូប

ការមុជទឹកថតរូបដែលជោគជ័យ សម្រេចនៅលើស្ពានចត មិនមែននៅជម្រៅសាមសិបម៉ែត្រទេ។ ពេលបិទប្រអប់ការពារទឹករួច គ្មានអ្វីអាចកែបានទៀតឡើយ។

បញ្ជីត្រួតពិនិត្យ

១. រង្វង់អូរីងសម្អាត លាបខ្លាញ់ ពិនិត្យក្រោមពន្លឺចង្កៀង។ ២. ថ្មពេញ ១០០ % កាតបានធ្វើទ្រង់ទ្រាយរួច និងមានឈុតទីពីរក្នុងហឹប។ ៣. ការកំណត់ដែលរៀបចំទុកជាមុន៖ f/8, ១/១៦០ វិនាទី, ISO ២០០, ពន្លឺបញ្ចាំងកំណត់ដោយដៃត្រឹម ១/៤។ ៤. សាកល្បងភាពមិនជ្រាបទឹកនៅជម្រៅរាក់ មុនពេលចុះទៅក្រោម។

ទឹកស៊ីពណ៌ក្រហម

ចាប់ពីជម្រៅប្រាំម៉ែត្រ ពណ៌ក្រហមបាត់។ មានដំណោះស្រាយពីរ៖ ទាញពន្លឺមកវិញដោយប្រើពន្លឺបញ្ចាំង ឬទទួលយករូបពណ៌ខៀវ ហើយធ្វើការលើវាយនភាពវិញ។ ពន្លឺបញ្ចាំងត្រូវដាក់ឆ្ងាយចេញពីប្រអប់ ដើម្បីកុំឱ្យភាគល្អិតអណ្តែតក្នុងទឹកឆ្លុះពន្លឺត្រឡប់ចូលកែវថត។

មុំធំ ជានិច្ច

កម្រាស់ទឹករវាងឧបករណ៍ចាប់រូប និងកម្មវត្ថុកាន់តែក្រាស់ ភាពផ្ទុយពណ៌កាន់តែធ្លាក់ចុះ។ កែវថតភ្នែកត្រីនៅចម្ងាយម្ភៃសង់ទីម៉ែត្រពីផ្កាថ្មសមុទ្រ តែងតែផ្តល់រូបច្បាស់ជាងកែវ ៥០ មម នៅចម្ងាយពីរម៉ែត្រជានិច្ច។