ថតការប្រគុំតន្ត្រីដោយមិនប្រើពន្លឺបញ្ចាំង

ក្នុងការថតរូបការប្រគុំតន្ត្រី ឧបសគ្គមិនមែនភាពងងឹតទេ គឺការប្រែប្រួល។ ពន្លឺពណ៌លឿងទុំប្រែទៅជាពណ៌ខៀវជ្រៅក្នុងរយៈពេលកន្លះវិនាទី ហើយការកំណត់ពន្លឺកម្រតាមទាន់ណាស់។

ជើងទម្របីនៃការកំណត់

• អាទិភាពល្បឿនកាមេរ៉ា យ៉ាងតិច ១/២៥០ វិនាទី។ ក្រោមនេះ ចលនាដៃរបស់អ្នកលេងហ្គីតាក្លាយជាស្នាមព្រិល។
• បើករន្ធពន្លឺធំបំផុត f/2.8 ឬ f/1.8 អាស្រ័យលើកែវថត។ ជម្រៅច្បាស់រាក់ជួយញែកកម្មវត្ថុចេញពីផ្ទៃខាងក្រោយដែលពេញដោយខ្សែភ្លើង និងឧបករណ៍បំពងសំឡេង។
• ISO ស្វ័យប្រវត្តិ ដោយកំណត់ពិដាន ត្រឹម ១២៨០០។ សំឡេងរំខានក្នុងរូបអាចកែបាន តែភាពព្រិលដោយកម្រើកកាមេរ៉ាកែមិនបានទេ។

វាស់ពន្លឺត្រង់កន្លែងសំខាន់

ការវាស់ពន្លឺបែបវាយតម្លៃត្រូវផ្ទៃខាងក្រោយពណ៌ខ្មៅបញ្ឆោត ហើយធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខភ្លឺហួសជានិច្ច។ ខ្ញុំប្រើការវាស់ពន្លឺចំណុច ដោយផ្តោតលើអ្នកចម្រៀង និងកែតម្រូវ -២/៣ EV។

ប្រសើរជាងមានរូបងងឹតជាងកម្រិតមួយ ជាជាងឱ្យផ្ទៃមុខឆេះ៖ ពន្លឺខ្លាំងដែលឆេះហើយ មិនអាចយកមកវិញបានឡើយ។

បទបីបទដំបូង

នោះស្ទើរតែជាពេលវេលាទាំងអស់ដែលគេផ្តល់ឱ្យអ្នកថតរូប។ ដូច្នេះត្រូវមកដល់ដោយមានផែនការ៖ កែវថតមុំធំសម្រាប់បរិបទ កែវថតវែងសម្រាប់រូបបុគ្គល ហើយសំខាន់បំផុតគឺដឹងជាមុនថានឹងឈរនៅត្រង់ណា មុនពេលមុខឆាកពេញដោយមនុស្ស។